Ποσά-ρεκόρ θα αποπληρώσουν φέτος οι αναπτυσσόμενες χώρες που έλαβαν δάνεια από την Κίνα

Ποσά-ρεκόρ, θα καταβάλουν φέτος στην Κίνα αναπτυσσόμενες χώρες που έχουν λάβει δάνεια από αυτήν, σύμφωνα με έρευνα του Lowy Institute της Αυστραλίας που κάνει λόγο για «παλιρροϊκό κύμα» τοκοχρεολυσίων.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ – ΜΠΕ, τα δάνεια χορηγήθηκαν ιδίως στο πλαίσιο του παγκόσμιου προγράμματος κατασκευής υποδομών «μια ζώνη, ένας δρόμος», ή όπως είναι επίσης γνωστό των «νέων δρόμων του μεταξιού», που εγκαινίασε το Πεκίνο το 2013, με διακηρυγμένους στόχους την ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεών του με τον υπόλοιπο κόσμο και τη διασφάλιση του εφοδιασμού του.

«Αναπτυσσόμενες χώρες είναι αντιμέτωπες με παλιρροϊκό κύμα αποπληρωμών χρεών και τόκων στην Κίνα», επισημαίνει ο ερευνητής Ράιλι Ντούκεν στο κείμενο του ινστιτούτου Λόουι, ανεξάρτητου κέντρου μελετών με έδρα το Σίδνεϊ.

Τα επόμενα δέκα χρόνια, σύμφωνα με το κείμενο, η Κίνα δεν θα είναι πλέον δανειστής των αναπτυσσόμενων χωρών, αλλά κράτος που απλά θα «εισπράττει», καθώς θα της αποπληρώνονται πολύ μεγαλύτερα ποσά από αυτά που θα δανείζει.

Το ινστιτούτο βασίστηκε σε δεδομένα της Παγκόσμιας Τράπεζας για να υπολογίσει τις υποχρεώσεις αποπληρωμής αναπτυσσόμενων χωρών.

Οι 75 φτωχότερες χώρες του πλανήτη καλούνται, σημειώνει, να κάνουν «αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων ρεκόρ» στην Κίνα το 2025 — το ύψος του ποσού εκτιμάται πως θα φθάσει τα 19 δισεκατομμύρια ευρώ.

«Τα δάνεια του κινεζικού κράτους, σε συνδυασμό με την αύξηση των πληρωμών σε σειρά ιδιωτών πιστωτών σε διεθνές επίπεδο, ασκούν τεράστια οικονομική πίεση στις αναπτυσσόμενες οικονομίες», τονίζει το κείμενο του ινστιτούτου.

Πάντα κατά τη μελέτη, ταυτόχρονα ο δανεισμός της Κίνας σε διμερές επίπεδο μειώνεται σχεδόν παντού διεθνώς.

Οι κυβερνήσεις στην Ονδούρα και στα νησιά του Σολομώντα έλαβαν δάνεια από την Κίνα αφού διέκοψαν τις διπλωματικές σχέσεις τους με την Ταϊβάν, το 2023 και το 2019 αντίστοιχα. Η Ινδονησία και η Βραζιλία εξάλλου υπέγραψαν τα τελευταία χρόνια νέες δανειακές συμβάσεις με την Κίνα, που επιδιώκει έτσι να εξασφαλίσει τον εφοδιασμό της με μέταλλα και ορυκτά.

Επικριτές του προγράμματος των «νέων δρόμων του μεταξιού», ειδικά στη Δύση, υπογραμμίζουν συχνά τον κίνδυνο χώρες που συμμετέχουν να πέσουν σε παγίδα χρέους.