Το Γουίτιερ της Αλάσκας φιλοξενεί 263 κατοίκους και τους εμβληματικούς Πύργους Μπέγκις, αλλά έχει ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό.
Όλος ο πληθυσμός του ζει, εργάζεται και κοινωνικοποιείται κάτω από την ίδια στέγη, βιώνοντας την καθημερινή ζωή μέσα στους τοίχους ενός ενιαίου 14όροφου κτιρίου.
Χτισμένο κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ως στρατώνας, το κτήριο λειτουργεί πλέον ως αυτόνομος κοινοτικός κόμβος, στεγάζοντας διαμερίσματα, και όλα τα απαραίτητα καταστήματα για τη διαβίωση τους.
Whittier, Alaska is basically this. Almost everyone lives in a single building, where there are stores, bars, and so on. Seems like an excellent concept.
I’m not really against this model at all. I’d gladly live like this if the vibe was right. Micro-urbanism in the wilderness. https://t.co/mNfpfKreOu pic.twitter.com/5LjLRMzb9W
— (@shagbark_hick) July 28, 2025
Η ιστορία του Γουίτιερ ξεκινά με τους ιθαγενείς Chugach, οι οποίοι χρησιμοποίησαν την περιοχή ως κρίσιμη διαδρομή μεταφοράς.
Στα μέσα του 20ού αιώνα, ο ρόλος του Γουίτιερ άλλαξε δραματικά. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο αμερικανικός στρατός αναγνώρισε τη στρατηγική θέση της πόλης.
Περιτριγυρισμένο από βουνά και συχνά καλυμμένο με σύννεφα, το Γουίτιερ ήταν ένα ιδανικό, σχεδόν αόρατο λιμάνι για στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Η κατασκευή του Ομοσπονδιακού Σιδηροδρόμου το 1943 ενίσχυσε περαιτέρω τη σημασία του, επιτρέποντας την αποτελεσματική μεταφορά φορτίου, στρατευμάτων και προμηθειών.
Δύο εμβληματικά κτίσματα ορίζουν την πολεμική κληρονομιά του Γουίτιερ: το πλέον εγκαταλελειμμένο κτίριο Buckner, που κάποτε ονομαζόταν «πόλη κάτω από μία στέγη» για τις αυτόνομες εγκαταστάσεις του, και οι ακόμη ακμάζοντες Πύργοι Begich, που αρχικά χτίστηκαν για να στεγάσουν στρατιωτικό προσωπικό.
Η ανθεκτικότητα της πόλης δοκιμάστηκε το 1964, όταν ο σεισμός της Μεγάλης Παρασκευής – ο ισχυρότερος στην ιστορία της Βόρειας Αμερικής – εξαπέλυσε τσουνάμι που προκάλεσαν σημαντικές καταστροφές.
Παρά την καταστροφή, το Γουίτιερ ανοικοδομήθηκε και μετατράπηκε σε πόλη το 1969.
Αν και οι χειμώνες είναι κρύοι και τα καλοκαίρια είναι δροσερά, ο τουρισμός έχει γίνει ακρογωνιαίο λίθο της οικονομίας του Γουίτιερ, με την πόλη να καλωσορίζει πάνω από 700.000 επισκέπτες τον χρόνο.
