Είχαν πράγματι ενδιαφέρον οι τοποθετήσεις των κρητικών αυτοδιοικητικών κατά την συζήτηση για τον ΒΟΑΚ στην Βουλή.
Και εκτός από ενδιαφέρον, είχαν και επιχειρήματα. Στην συντριπτική τους πλειονότητα όσα είπαν ήταν σωστά. Εντάξει, σε κάποιες περιπτώσεις υπήρξε ίσως και μια δόση υπερβολής, αλλά αυτές ήταν λίγες.
Το βασικό πρόβλημα βέβαια, δεν έγκειται στην όποια υπερβολή. Έγκειται στο ότι οι δήμαρχοι μιλούσαν στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής μεν, απευθυνόταν σε εσωτερικό ακροατήριο δε. Τα έλεγαν για να τα ακούσουν οι δημότες τους δηλαδή, ώστε να τους δείξουν ότι είναι διεκδικητικοί, γνωρίζοντας όμως ότι η δυνατότητά τους να επηρεάσουν τις εξελίξεις είναι από περιορισμένη έως ανύπαρκτη.
Τούτο δεν αποτελεί μομφή για τους αυτοδιοικητικούς. Αποτελεί μομφή για την κυβέρνηση που σχεδιάζει ερήμην της τοπικής αυτοδιοίκησης και των τοπικών κοινωνιών.
Να σημειώσουμε βέβαια ότι για τους Δήμους Ηρακλείου και Μαλεβιζίου τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά, καθώς η προσφυγή τους στο Συμβούλιο της Επικρατείας παραμένει “αγκάθι” στα κυβερνητικά πλευρά, άρα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες ουσιαστικής παρέμβασης.
